HET HEMELSE GERECHT

Zoals eerder gezegd gingen we zaterdagavond eten in "Het Hemelse Gerecht". We hadden bij het arrangement de keuze uit 2 restaurants en kozen voor dit vanwege het terras en de ligging. Het andere lag ietwat afgelegen in een gewone straat. Het Hemelse Gerecht is gelegen in de Lijnwaadmarkt, een smal gezellig kasseistraatje vlak naast de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal.

Het mag gezegd dat het ons gesmaakt heeft. Speciaal aan dit restaurant is dat het geen kaart heeft, tenminste je krijgt geen menukaart. De gerechten staan beschreven op een bord aan de muur. Er staat bij elk gerecht een 'pikantheidsindex' in de vorm van 1 tot 4 paprikaatjes.

Ik begon met de curry-kokossoep (2 paprikaatjes). Oh, die was echt heel lekker. Ze lag helemaal vol met groentjes en 3 hele dikke scampi. En de portie was niet mis. Het brood was vergezeld van een soort plattekaassausje wat de scherpte van de soep een beetje temperde.
Lotte koos de Creoolse soep met balletjes. Het was een stevige soep.
Michaël moest de soep aan zich laten voorbijgaan vanwege de keuze van zijn hoofdgerecht (iets duurder en dan viel de soep uit het arrangement weg).

Als hoofdgerecht nam ik de zalm met gegrilde groenten. Het was wederom een bord vol, én lekker! Het stuk zalm was echt groot, het besloeg bijna de helft van het bord.
Lotte had varkenshaas gekozen, was heel lekker volgens haar.
Michaël koos de zarzuela, een Spaanse visschotel. Hij had er letterlijk de handen vol mee.
Achteraf kregen we nog koffie en dessert.

Ook aan de andere tafeltjes zagen we lekkere dingen passeren. Toen we aankwamen waren er nog vele vrije tafeltjes maar in geen tijd zat het terras vol en er moesten meerdere mensen teleurgesteld worden.
Best de moeite om hier eens te eten als je in Antwerpen bent.

En voor wie eraan mocht twijfelen, het waren écht grote porties. Ik zal niet snel iets op mijn bord laten liggen, vind het altijd eerder jammer dat mijn bord al leeg is en nu kon ik slechts enkele frietjes bij mijn hoofdgerecht eten en het bijhorende slaatje kreeg ik ook maar voor de helft op.

KORT FILMPJE

Had met de Fuji ook een kort stukje van Stan gefilmd.
Het lukt mij echter weer niet het YouTube venster weer te geven maar klik op de link en je komt er ook.

http://nl.youtube.com/watch?v=tXfRZ3c-XYE

STAN VAN SAMANG

Hierbij nog enkele foto's van het optreden van zaterdag.

CONCERTFOTOGRAFIE

Dit weekend hebben we ge-Vlaanderen-Vakantieland in Antwerpen. Vandaar een onderbreking in de Oostenrijk-Italië foto's maar daarvan komen er zeker en vast later nog meer.

We vertrokken zaterdagvoormiddag en de weg van bij ons naar het centrum van Antwerpen loopt onvermijdelijk via onze twee favoriete winkels langs de A12, zijnde Decathlon en Saturn. Daar moesten we dus even halte houden.
Michaël had een klein lijstje voor de Decathlon. Meestal als we gaan Decathlonnen loopt de rekening in de 3 cijfertjes maar gelukkig was dat nu eens niet het geval. Waarschijnlijk omdat ons laatste bezoek pas dateerde van eind juni...

Bij Saturn 'moet' ik altijd even langs de rij fototoestellen en meestal neem ik er dan enkele vast om eens te testen. Gisteren stond er ook de opvolger van onze Fuji, nl. de S100fs. Ik had er al veel goeds over gelezen op het forum van Belgium Digital en inderdaad, het ziet er een puik toestel uit. Het blijkt ook zeer populair want voorlopig bijna nergens meer te krijgen. Ook bij Saturn was er enkel het demo-toestel, geen voorraad. Deze Fuji leunt heel dicht aan tegen de DSLR's en dat voor een scherpe prijs.

Ons middagmaal genoten we in de Pizza Hut en dan togen we naar Antwerpen. We hadden gekozen voor 1 overnachting in Hotel Villa Mozart, vlakbij de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal.
Bij de incheck kregen we meteen de documenten die inbegrepen waren in het arrangement, een stadsplan, een voucher voor een welkomstdrank, een voucher voor het avondeten en een voucher voor een rondvaart op de Schelde. Voor het avondeten konden we kiezen uit 2 restaurants in de buurt van het hotel. We gingen even langs beide en lieten dan reserveren in Het Hemelse Gerecht.

We hadden Lotte beloofd dat we de rest van de namiddag wat zouden winkelen. Aldus togen we naar de Meir. Amai, we waren er niet alleen. We namen ook een kijkje in de stadsfeestzaal die nu gerestaureerd is tot een mooie winkelgalerij.
's Avonds dan naar Het Hemelse Gerecht. Dit restaurant is gelegen in de Lijnwaadmarkt, een straatje naast de kathedraal. We kregen een plekje op het terras. De kaart is een beetje Spaans getint en wat we kozen heeft lekker gesmaakt. Foto's hiervan volgen later.

En dan kom ik eindelijk bij het onderwerp van vandaag nl. de concertfotografie. De Antwerpse Grote Markt stond nl. dit hele weekend in het teken van Handwerpen.
Drie dagen lang waren er optredens van diverse artiesten. En laten we nu na het eten net op tijd geweest zijn voor de top act van zaterdag nl. Stan Van Samang. We konden redelijk dicht bij het podium. Ik ben geen superfan, ik ken wel enkele liedjes, maar ik zag hier vooral de ideale gelegenheid om de Fuji (en mezelf) eens te testen op het vlak van concertfotografie.
Volgens Lotte is het helemaal niet cool om te moeten zeggen dat je met je ouders naar Stan Van Samang gaan kijken bent dus zij probeerde er zo stoïcijns mogelijk bij te staan (grappig, en ze kon er zelf ook wel om lachen). Michaël kende de Stan niet, dacht zelfs dat het Sam Van Samang was, maar hij vond het meevallen. De enkele sterke covers hebben hem over de streep getrokken. En misschien ook wel het feit dat Eric Melaerts van de partij was bij de band.
Ik nam heel veel foto's want ik verwachtte een groot aantal mislukkelingen en enkel wat toevalstreffers. Toen ik dan daarstraks de foto's begon te bekijken, vielen ze zeker niet tegen. Haarscherp zijn ze niet maar dat verwachtte ik ook niet. Ik ben er alvast blij mee.

FILE

Onze heenreis naar Oostenrijk werd gehinderd door een aantal files met verschillende oorzaken (zie 29 juni).

De gevreesde file voor de Tauerntunnel bleek dan weer mee te vallen, we moesten slechts een half uur aanschuiven. Een week later lazen we in een digitale krant dat er dat weekend 4 uur file had gestaan aan de Tauerntunnel, zijnde 30 km! En ook vorig weekend was het daar weer prijs.

Op onze terugreis hadden we zelfs nog meer geluk. We reden via de Gotthardtunnel en we konden gewoon doorrijden, onmiddellijk de tunnel in.

De foto is er eentje van onze korte aanschuiving voor de Tauerntunnel.

Ik zal voorlopig in mijn vakantie-archief duiken om jullie van foto's te voorzien.

OP KAMP NAAR WESTMALLE

Als er iets is wat Sanne voor geen geld ter wereld zou willen missen dan is dat het jaarlijkse bivak met de Chiro.

Deze morgen was het zover: tiptiens en aspiranten vertrokken om 9 uur met de fiets naar Westmalle. De andere groepen vertrekken morgen met de bus.
De fietstocht is telkens een tweedaagse ongeacht de afstand naar de kampplaats. Meestal wordt er geslapen hier of daar in lokalen van een jeugdbeweging.
Gelukkig mag het grootste deel van de bagage mee met de bus, enkel wat ze vandaag en morgen nodig hebben moet mee met de fiets.
Wanneer ze morgen op de kampplaats aankomen mogen (moeten) ze starten met het opzetten van de tenten. De drie oudste groepen slapen in tenten.

Op 31 juli vertrekken vanop den Opstal dan de jongens naar Westmalle en brengt diezelfde bus de meisjes die avond terug thuis.

ZE ZIJN LEKKER

Omdat we op mijn verjaardag (28 juni) onderweg waren naar Oostenrijk hadden we gisteren een verlaat feestje voor de familie.

Tot woensdagavond stond er nog geen menu vast. De hoop was dat we er een tuinfeestje zouden kunnen van maken met een lekkere barbecue. Naarmate we op vakantie de weerberichten voor België volgden, vervloog de hoop op dergelijk feestje.

We waren woensdagavond nog niet te lang thuis toen Michaël op de PC de kranten begon door te nemen en daar vonden we de oplossing want de Zeeuwse mosselen zouden donderdag arriveren! De beslissing was snel gemaakt, friet met mosselen zou het worden. En dat het gesmaakt heeft wil ik zeker niet alleen op het recept of op mijn kookkunst verhalen, het begint met goede ingrediënten. Wat mij betreft eten we nog wel meer mosselen deze zomer, ik vond ze echt lekker!

Er was keuze tussen mosselen natuur en mosselen op provencaalse wijze. Die laatste is mijn favoriet. Omdat we (ik eigenlijk) de eetlust van onze gasten ingeschat hadden zoals de onze (2 kg. mosselen per persoon) en zij blijkbaar iets minder eten, waren er op het eind nog mosselen over. Ik heb ze van de schelp ontdaan en in het kooknat in de koelkast gezet. Ge kunt niet geloven hoezeer dat mij deze middag (koud) gesmaakt heeft!

Voor de liefhebbers geef ik graag het recept van de provencaalse mosselen:

Ingrediënten

4 kg. mosselen
3 grote uien
2 rode paprika (niet te groot)
8 takken bladselderij
3 teentjes knoflook
olijfolie
4 tomaten
2 laurierbladen
peper en zout
provencaalse kruiden

Werkwijze

De uien in ringen snijden.
De paprika's in reepjes snijden.
De bladselderij reinigen en in plakjes snijden.
Knoflook pellen.
Tomaat ontvellen en in kleine blokjes snijden (pitjes mogen erbij blijven).

Olijfolie in kookpot. Vuur op 9 (bij ons is het maximum 10, dus er net onder).
Ui, selder, paprika en uitgeperste knoflook toevoegen. Eens goed omroeren.
Laat onder gesloten deksel minstens 5 min. zachtjes stoven.
Indien nodig vuur wat zachter zetten, groentjes mogen niet bruin worden.
Tomaat toevoegen.
Peper, zout, laurier en kruiden toevoegen.
Beetje water toevoegen.
Mosselen toevoegen, vuur op maximum en laten koken tot mosselen gaar zijn.
Smakelijk!

WEER THUIS

Na een voorspoedige rit van 1.245 km. zijn we gisterenavond goed en wel weer thuisgekomen.
De vakantie heeft deugd gedaan, vooral het meer dan twee weken genieten van een lekker weertje. Het Belgische weer steekt me nu alweer tegen.

De wasmachine heeft al een aantal wassen achter de rug want Sanne vertrekt zondag alweer op kamp met de Chiro.
Morgenavond is er hier een (verlaat) feestje voor mijn verjaardag. Zodoende hebben we nog enkele drukke dagen voor de boeg en zal het hier op mijn blog nog eventjes kalm zijn.

We zijn thuisgekomen met 1.730 foto's... De compacte Nikon was ook mee en daar hebben Sanne en Lotte hun best mee gedaan, maar mijn Fuji heeft de meeste foto's op zijn naam staan, wat dacht je?
Op de laptop hebben we ter plaatse al mislukte en onscherpe foto's verwijderd. Ik heb wel wat geëxperimenteerd met sluitertijd en zo dus er staan nog wel wat 'dubbele' foto's op. Ik vrees dat ik nog een tweede selectieronde moeten doorvoeren...

ZONDAG

Deze ochtend toen we op weg waren naar de supermarkt kregen we onweer en gietende regen. Gelukkig is er een overdekte parking en overdekte toegang tot de winkel, anders waren we doornat geweest.
Toen we weer buitenkwamen was de bui al over en klaarde het uit. Ondertussen zijn we aan de siësta bezig. De zon schijnt weer volop en straks gaan we naar het strand...

ZATERDAG: VENETIE

Vandaag bezochten we Venetië. Met de auto reden we naar Punta Sabbioni, ongeveer 25 km. van de camping. Daar namen we de overzet naar Venetië.
Bij aankomst voelden we meteen de drukkende warmte. We hadden kleding aan die knieën en schouders bedekte i.v.m. het binnengaan van sommige kerken. Dat maakte het er niet frisser op natuurlijk.
De overzetbootjes leggen aan niet zover van het San Marcoplein. Daar gingen we dus eerst heen. Naast de San Marcobasiliek ligt het Dogenpaleis. We besloten de binnenkant eens te verkennen. Dat bezoek was zeer de moeite waard. De verschillende regeringszalen waren om ter mooist gedecoreerd en geschilderd. Via kleine gangetjes kwamen we aan de binnenkant van de Brug der Zuchten. Hier liet naar verluid menige veroordeelde een diep zucht alvorens in de cel te belanden. De gangetjes leiden ook naar de cellen en dan weer terug over de brug naar het mooiere gedeelte van het paleis.
Toen we het paleis verlieten was het tijd voor eten. We kozen een restaurantje uit en aten pizza en spaghetti.
Daarna togen we weer terug naar het San Marcoplein want we wilden de basiliek bezoeken. Gelukkig was de rij vrij kort. Van buitenuit ziet de basiliek er indrukwekkend uit maar de binnenkant viel mij toch een beetje tegen, kleiner dan je zou denken. Het bezoek aan de basiliek is gratis maar eens binnen zijn er enkele dingen te zien waar je apart voor moet betalen. Nee, op mij hebben de Dom van Firenze en de Sint-Pietersbasiliek in Rome meer indruk gemaakt.
Na ons bezoek aan de basiliek togen we richting Rialto-brug. Onderweg moet je regelmatig een bruggetje oversteken en meestal komt er wel een gondel aangevaren.
Het was echt voetje voor voetje verder tussen de duizenden andere toeristen.
Nabij de Rialtobrug is er ook de Rialtomarkt met gezellige kraampjes met souvenirs en koude drankjes.
Via via wandelden we weer richting San Marcoplein. Sanne en ik gingen met de lift tot boven in de Campanile (klokketoren). Van daar hadden we een mooi uitzicht over Venetië en de omliggende eilanden.
En toen was het tijd om de boot terug te nemen. Er is nog veel meer te zien in Venetië maar dat kan niet op één dag. Een citytrip van enkele dagen buiten het hoogseizoen leent zich daar beter toe.
Hierbij al enkele foto's, als we thuis zijn volgen er zeker nog meer.

VRIJDAG

Enkele foto's van de waterpret...

DONDERDAG

Zon, zee, strand, zwembad, zonnen, luieren,..... dat hebben we vandaag gedaan en dat staat ook op de planning voor morgen. Ciao!

WOENSDAG

We zijn veilig en wel in Italië aangekomen. Enkel een niet opgeladen laptop verhinderde het plaatsen van het verslagje.

Ongeveer 37 km. na ons vertrek uit Bodensdorf verlieten we de snelweg voor het bezoeken van het drielandenpunt Oostenrijk-Italië-Slovenië. Jammer genoeg moesten we bij vertrek uit het hotel de Kärntencards inleveren. Anders hadden we gratis met de stoeltjeslift naar boven gemogen, nu kostte het ons 32 euro.
Het ritje met de lift duurde 15 minuten. Bovenaan aangekomen moesten we nog een stuk tevoet, wat stijgen en dalen. Zo hadden we er weer een wandeling opzitten.

We aten onze picnic op een bankje net over de Sloveense grens en keken ook al even over de grens met Italië. Verder hadden we mooi uitzicht op de Dobratch die we vorige week nog beklommen hadden. Op de derde foto zie je (min of meer) links bovenaan de top van de Gerlitzen. Daar waren we 's ochtends vertrokken.

Om 13 uur gingen we met de lift weer naar beneden. Een half uurtje later zaten we op de snelweg en na 3 minuten reden we Italië binnen. Net voor 16 uur kwamen we aan op camping Malibu in Lido De Jesolo. De camping ligt vlak aan zee. Ideaal voor een weekje niets doen en genieten van de zon. De enige geplande uitstap is Venetië.

We haalden een afhaalpizza en voor het eerst in zowat 12 dagen moest er weer afgewassen worden. Zie op de foto wie de Chinese vrijwilligers waren...

LAATSTE DAG OOSTENRIJK

Over vandaag kunnen we kort zijn: het was een regendag. Het regende tot zowat 16 uur en de temperatuur lag niet hoger dan 14°C.

Er waren opklaringen beloofd en indien die op tijd kwamen, zouden we nog gaan wandelen op de Gerlitzen. In afwachting reden we naar Villach om overdekt te shoppen. Het werd (gelukkig!) meer windowshoppen dan echt shoppen want veel hebben we niet gekocht.
Het bleef echter regenen en onze gehoopte wandeling viel helaas in het water.
Lotte kreeg zo een extra uurtje laptoptijd.

Voor het eten was er dan nog tijd om te beginnen met inpakken. Vanavond stond er weer Italiaans buffet op het menu. Dat hebben we ons laten smaken.
Het Oostenrijkse luik van de vakantie is heel goed meegevallen, goed hotel, lekker eten, goed weer. Alleen hebben we vandaag moeten ondervinden dat het weer ook anders kan zijn.

Morgen rijden we verder. De onderste foto werd gisteren genomen net onder de top van de Gerlitzen. In vogelvlucht is het dus 184 km. naar Venetië. We zullen verblijven op een camping in Lido Di Jesolo, volgens de routeplanner over de weg een 250 km. van hier.
Aangezien we ten vroegste om 17 uur op de camping mogen aankomen, hebben we tijd genoeg om nog een uitstapje te doen.
Niet zo ver hiervandaan (en op onze route) ligt het drielandenpunt Oostenrijk-Italië-Slovenië. Men kan er met de kabellift heen en er kan ook gewandeld worden. Als het weer het toelaat gaan we erheen vooraleer Italië binnen te rijden.

Normaal gezien is er op de camping ook mogelijkheid tot internetten dus ik hoop mijn verslagjes verder te zetten. Indien dat toch niet zou lukken dan ben ik er over een week weer!
De eerste foto werd gisteren door Lotte gemaakt vanop ons terras.

KLAGENFURT en GERLITZEN

Lotte's oorpijn was deze morgen verdwenen en ze was weer fit voor de dienst. De verkoudheid blijft nog een beetje aanslepen.

Er werd slechter weer voorspeld en het was ook bewolkt toen we wakker werden. Normaal gezien ligt er 's ochtends op de ontbijttafel een blaadje 'Morgenpost' met o.a. het weer voor de dag maar deze morgen lag het er niet. Waarschijnlijk niet op tijd klaar gekregen vanwege de problemen met de electriciteit gisteren. We moesten het dus met de voorspelling van teletekst doen.

We besloten dan maar richting Klagenfurt te rijden. In de stad kan men al eens sneller schuilen voor eventuele regen. Het was echter warm (27°C) en zonnig toen we er aankwamen en dat is het de verdere dag gebleven.

Bij brouwerij Schleppe hadden we pech. De rondleiding onder begeleiding van een gids was net vertrokken. Er was een tweede rondleiding in de namiddag maar die hebben we uiteindelijk ook niet gehaald.

Klagenfurt is een mooi stadje en we wandelden wat rond. We beklommen de 225 trappen van de toren van de Stadtpfarrkirche Sankt Egyd en hadden een mooi uitzicht over Klagenfurt. De kerk zelf is binnenin ook heel mooi.
We sloten af met een ijsje van een Italiaanse gelateria (Sanne en Lotte althans).
We waren vrij vroeg terug bij het hotel en ook hier was het nog aangenaam weer, enkel iets meer bewolkt. We reden met de auto tot het eind van de Gerlitzen Alpenstrasse. Dat is de straat waar ons hotel staat maar ze loopt nog een 9-tal km. verder richting top van de Gerlitzen. Van de parking wandelden we naar de top en terug, in totaal zo'n uurtje. Lotte was heel blij dat ze weer kon wandelen. Ze vond haar ziektedagje gisteren echt een verloren dag. Wat haar betreft komen we hier volgend jaar weer!

Ondertussen hebben we het avondmaal gehad en is het hier weer beginnen regenen en ook wat onweren.
We zagen net op het nieuws dat het in het oosten van Oostenrijk heel hard geregend heeft (22 liter/m2 op 10 minuten tijd!) en er lag een laag hagelbollen van 15 cm. hoog! Daar zijn we mooi aan ontsnapt.

Morgen is het hier onze laatste dag, woensdag zakken we af naar de Adriatische kust...

ZONDAG

Lotte kampte al de hele week met een verkoudheid en zaterdagavond kloeg ze ook over oorpijn. Vandaar dat het voor haar zondag een rustdag werd. En aldus ook voor mij want ik bleef bij haar. Wij hebben gelezen en een film op DVD gekeken (lang leve de laptop!) en 's middags een slaatje gegeten in het restaurant. We zaten nog daar toen Michaël en Sanne rond 14 uur terugkeerden van hun wandeling op de Gerlitzen. Ze waren met de lift omhoog gegaan en teruggewandeld tot het middenstation. We verhuisden naar het terras en bestelden een ijsje. Het was 31°C.

's Avonds mochten we aanschuiven aan het Bauernbuffet. Het smaakte weer voortreffelijk.

Net toen we weer op de kamer waren begon het te regenen en te onweren.
Het zicht op het meer was helemaal verdwenen. Toen viel ook nog de electriciteit uit. Uiteindelijk zaten we bijna 2 uur zonder electriciteit. Gelukkig hadden we een zaklamp en een klein campinglampje mee want het werd stilaan donker. Om 21u30 gingen de lichten weer aan, echter alleen in het hotel, in het dal bleven de huisjes voorlopig nog donker. Het regende ook nog steeds.

Sanne vroeg zich af hoe de finale van Wimbledon zou geëindigd zijn. Op teletekst stond de stand tot 4-6, 4-6, 7-6, 7-6 en 2-2. Zou de wedstrijd nog bezig zijn, vroegen we ons af.
We vonden een zender die de wedstrijd in uitgesteld relais aan het uitzenden was en begonnen te kijken. We zagen nog net Nadal de tweede set winnen toen de electriciteit weer uitviel. Het was toen rond 22u30 en we zijn dan maar gaan slapen.
Maandagochtend eerst en vooral gekeken naar teletekst en gezien dat Nadal uiteindelijk gewonnen heeft.

KELTEN en DIEREN

Vandaag eens geen wandeltocht maar toch zijn de beentjes meer in beweging geweest dan we vooraf gedacht hadden.

Eerst bezochten we Keltenwelt in Frög. Dit is een plaats waar Keltische grafheuvels werden ontdekt. De grafheuvels werden leeggemaakt maar dan terug gereconstrueerd.
De gevonden voorwerpen bevinden zich in diverse musea en enkele zijn ook hier ter plaatse gebleven.

Nadien reden we naar het nabijgelegen Rosegg waar we het Tierpark bezochten. In het eerste deel zitten kleinere diersoorten. In het andere gedeelte zitten de grotere. En het was daar dat de beentjes weer op gang moesten komen want dat gedeelte was zéér heuvelachtig. Hier en daar liepen dieren vrij op het wandelpad. De gevaarlijkere zaten achter een omheining. Maar het moet gezegd dat we niet zo veel dieren gezien hebben. De meeste zaten ergens achteraan in de schaduw. Gelukkig was dankzij de Kärnten Card dit bezoek voor ons gratis anders hadden we ietwat teleurgesteld geweest.

Het was nog niet te laat in de namiddag en het was warm (29°C) en dus besloten we hotelwaarts te rijden en ons om te kleden voor enkele zonne-uurtjes aan het meer (Ossiacher See). Michaël ging eerst lopen. Sanne dook het meer in, Lotte waagde diverse pogingen maar het was altijd wel wat en uiteindelijk bleef ze aan de kant. Ik installeerde me met wat roddel-literatuur.

Vanavond kozen we voor cordon bleu met frietjes. Zo bleven we in onze traditie van thuis om op zaterdag frietjes te eten. We mogen 's ochtends kiezen uit 2 hoofdgerechten voor 's avonds. Soep en salade buffet horen er ook bij en een lekker dessert ook natuurlijk. Verhongeren doen we hier niet.

TSCHEPPA SCHLUCHT

De weerberichten voor vandaag gaven vrij snel na de middag kans op regen. Deze ochtend was het zonnig met wat bewolking maar het was wel 25°C.
We wilden naar de Tscheppa Schlucht in Ferlach, een kloof met watervallen.
We hoopten de regen voor te blijven en bleven bij ons plan.

Tussenin de kloof wandel je meestal bergop en dikwijls op smalle paadjes. Er zijn ook meerdere trappen te bedwingen. Het was een leuke wandeling. De watervallen zijn nooit ver weg. Naar het eind van de wandeling, zo rond 13 uur zagen we de donkere wolken komen en we kregen inderdaad de verwachte regen. Even voor half twee kwamen we aan de top. Vandaar brengen bussen je terug naar de parking. Gelukkig moesten we slechts een kwartiertje wachten op een bus en pas toen we alweer in de auto zaten begon het echt te gieten.

We besloten dan tot een bezoekje aan het Modellbahn-museum in Faak Am See, dat is alvast een binnenactiviteit. Het klaarde echter weer uit en in Faak Am See scheen volop de zon. We zijn dan toch maar het museum ingegaan. Het is een private Märklin modelbaan, niet zo groot maar wel leuk om te zien.

Daarna reden we terug naar het hotel. Michaël wilde nog een loopje doen. Een hels onweer stak daarbij stokken in de wielen, de donders kletterden vlak bovenons hoofd.
Ondertussen is het opgehouden en hebben we ook het lekkere avondmaal alweer achter de rug. Als het weer morgen meezit gaan we weer wandelen.

VILLACHER ALPENSTRASSE

Ten westen van Villach begint de Villacher Alpenstrasse. Deze panoramaweg is
16 km. lang en onderweg zijn er verschillende parkings van waar men mooie vergezichten kan bewonderen.
Op de eerste foto staat in het midden het 3-landenpunt waar Oostenrijk, Italië en Slovenië elkaar raken.

De eerste parking op de route bevindt zich op een hoogte van 770 m. boven de zeespiegel. Stilaan klimt het en met de auto kan je tot 1.732 m. hoogte op de flank van de Dobratsch. Daar aangekomen hebben we wat van de zon genoten en gegeten.

Iedereen had zin om de top van de Dobratsch te gaan beklimmen. Dit hadden we niet voorzien, enkel Sanne had bergschoenen aan, de anderen sportschoenen.
Mijn kuiten zijn nog bijlange niet hersteld van de eerste bergwandeling maar het is een feit dat ik minder pijn heb als ik in beweging blijf en vandaar dat ik er niet tegenop zag.
Gelukkig lagen de wandelstokken wel in de auto en aldus was de beslissing snel gemaakt. Die bergschoenen waren niet echt een probleem want de weg was goed begaanbaar.

De top van de Dobratsch ligt op 2.167 m. Dat betekent dat we 435 hoogtemeters te klimmen hadden. Ik liet de anderen voorop gaan en volgde op mijn tempo. Na anderhalf uur bereikten ze de top, ik niet veel later. Na het nemen van enkele foto's begon ik aan de afdaling. De anderen genoten nog even van een drankje. Ik werd al snel door hen ingehaald en voorbijgestoken en zij bereikten de parking na een klein uurtje. Toen ik een kwartiertje later aankwam zaten ze me al op te wachten op een terrasje en dan was het tijd voor een smakelijke beloning (zie foto!).

Garmin gaf aan dat de route die we op de berg afgelegd hebben in totaal 8,4 km. lang was. Het was een plezante wandeling maar het is me nu alweer aan te zien: na eventjes gezeten te hebben, kom ik recht als een stokoude vrouw, de kuiten doen pijn en dat zal nog wel even duren.

Maar gelukkig was het na het douchen alweer tijd voor eten. Vanavond was grillavond. De barbecue stond opgesteld op het terras. Na twee keer een superlekkere saté en bijhorende groenten en pellepatat heb ik het dessert aan mij moeten laten voorbijgaan, de ijscoupe kon er echt niet meer bij. Dan dacht ik tijdens het wandelen nog dat er wel een kilootje of twee zou verdwenen zijn maar ik vrees dat ik dat eventuele verlies alweer heb aangevuld ;-)

3-landenpunt

Berg op de achtergrond is het begin van de wandeling.

De top is van hieruit niet te zien.

Op de top !

De afdaling

De beloning !

Grillavond

DIERENDAG

Vandaag weer een stralende zon, wel met hoge bewolking, en 30 graden.
We reden naar Burg Landskron, een burcht niet ver hier vandaan. Daar volgden we in de Adler-Arena een show met arenden, uilen, valken en haviken. Vooral de arenden waren indrukwekkend. Ze scheerden soms vlak boven het publiek.
Na de show aten we onze picnic op de binnenkoer van de burcht.

Even verderop ligt Affenberg, de apenberg. Hier gingen we met een klein groepje met gids tussen de apen wandelen. Er waren heel veel jonge aapjes en die zijn grappig om bezig te zien.

Nadien reden we een eind verderop naar Pyramidenkogel. Een lift brengt je heel snel bovenop de 54 m. hoge uitkijktoren. Bovenaan heb je een schitterend uitzicht rondomrond. Van Villach tot Klagenfurt en alles tussenin. Aan de andere kant kijk je uit over de indrukwekkende Karawanken, het gebergte tussen Oostenrijk en Slovenië. Het was de moeite waard om tot hier te komen.

Na deze uitstappen had Michaël nog tijd voor een loopje en dan konden we de beentjes onder tafel schuiven voor de lekkere maaltijd. Tijdens het eten barstte een onweer los en heeft het een tijdje geregend. Nu is het alweer uitgeklaard.

Verder draag ik nog de gevolgen van de bergwandeling van gisteren. De hele dag al superstijve kuiten. Als ik een poosje gezeten heb, raak ik met moeite weer op gang. Eens ik dan weer in beweging ben betert het wel.

BERGWANDELEN

Vandaag smeerden we de beentjes voor een eerste bergwandeling. De berg waarop het hotel gelegen is, is de Gerlitzen. Deze is 1.911 m. hoog. Niet spectaculair hoog dus maar genoeg voor een stevige wandeling.
Twee kabelbanen brengen je tot op de top. Wij kregen hier bij het hotel de Kärnten Card die gratis toegang of korting geeft bij heel veel attracties in Karinthië. Zo was de Repitilien Zoo gisteren en de kabelbaan vandaag helemaal gratis. We besparen aldus meer dan één euro, dat is zeker.
Op de top van de Gerlitzen bekeken we eerst de vele paragliders die van hieruit hun vlucht begonnen. Er was er zelfs één die met hond en al de berg af ging... niet te doen... dat beestje moest eerst al mee in de zetellift wat duidelijk niet naar zijn zin was. Dan kreeg hij een harnas aan wat op één of andere manier aan die man was vastgehecht en zo vlogen beide de berg af.
Tijd voor de wandeling. We zouden het rustig aan doen voor een eerste keer.
Het ging in elk geval zo goed dat we er toch maar een zijwegje bijnamen. Van het ene zijwegje naar het andere, we weken uit naar de zijkant van de berg. Uiteindelijk kwamen we na 3 uur aan bij het middelstation. Het was dan niet alleen bij bergaf gebleven, er zat ook heel wat bergop bij, bos en open vlakte, we hebben het allemaal gehad. Maar het was leuk!
Nu zijn we moe en stijf maar dat gaat wel weer over.
Na een deugddoende douche mochten we aanschuiven aan het Italiaans buffet. Soep, koud en warm buffet en een tiramisu als dessert, het heeft gesmaakt!

Over de foto's: ze zijn niet bewerkt, ik kan ze enkel een beetje verkleinen zodat ze op het blog passen maar ik kan er verder geen aanpassingen aan doen hier. Maar ik wil ze jullie niet onthouden, dat maakt het lezen ietwat aangenamer.