VILLACHER ALPENSTRASSE 4

Vandaag de laatste foto's uit deze reeks: de afdaling en de beloning...

VILLACHER ALPENSTRASSE 3

Het ziet ernaar uit dat het DSLR-virus ook hier zal toeslaan. Vandaag hebben Michaël en ik de Sony Alpha 350 van mijn schoonvader een dagje kunnen testen. Op de body staat een 18-200 mm lens.
Ik moet zeggen dat ik het snel zou kunnen gewoon worden, zo'n DSLR. Vooreerst is er de optische zoeker waarin je alles veel duidelijker kan zien. En dan het scherpstellen, dat gebeurt heel snel en meestal meteen juist.
Deze 350 heeft een snelheid van 2,5 beelden per seconde. Nu bestaan er DSLR's die tot 6 bps kunnen schieten maar ik vond dit ook al niet mis.
We gingen naar het bos en Michaël ensceneerde een loopje. Aldus kon ik de snelheid van afdrukken uitproberen.
Al met al hebben we zo'n 300 foto's genomen (in de tuin en in het bos).

Wat ik aan mijn bridge zou missen is ten eerste de macro-functie. Met de Alpha 350 en deze lens kan je het onderwerp niet superdicht benaderen. Met de Fuji kan ik dat wel.
Wat ook wennen zou zijn is het feit dat je in de optische zoeker al niet een voorproefje van je foto hebt. Bij de Fuji zie ik in de zoeker of de foto te licht of te donker zal zijn en kan ik aanpassen vooraleer af te drukken. Bij een DSLR zie je gewoon wat het blote oog ook ziet natuurlijk.

Er zijn verschillende body's in de running nl. deze Sony 350 maar ook de Canon 450D-40D-50D en de Nikon D80-D90. Waarbij 40D en D80 het laagst scoren omdat ze oudere modellen zijn. Aan de andere kant zijn ze wel goedkoper dan hun opvolgers.
Er blijft dus nog wel een beetje een dilemma, meteen gaan voor de beste en nieuwste (en duurste) body of een klasse lager en een goede lens. Die goede lens daar gaan we zowiezo voor, dat wordt bijna zeker een 18-250 mm.

In elk geval is de Alpha 350 (en ik denk dan ook 450D) zeker al een hele stap vooruit tegenover de Fuji. Blijft de vraag of meer en beter dan ook wel nodig is.

Wat bijna zeker is dat we pas kopen na nieuwjaar. Wie weet wat de soldenperiode in petto heeft qua prijzen. En tegen zullen er ook al meer gebruikerservaringen zijn van de 50D en de D90.
Wel een plezierig vooruitzicht...

VILLACHER ALPENSTRASSE 2

Rechts achteraan op de foto

zie je het kruis op de top van de Dobratsch

Lotte op de top

De officiële hoogte van de Dobratsch is 2.167 m.

Volgens Garmientje zweven we hier enkel meters hoger...

Sanne bij het kruis

Sanne gaat me voorbij in de afdaling

VILLACHER ALPENSTRASSE

Ik neem voor het gemak het informatieve deel van de tekst nog even over zoals ik die in juli gepost heb na onze dag op en rond de Villacher Alpenstrasse:

Ten westen van Villach begint de Villacher Alpenstrasse. Deze panoramaweg is 16 km. lang en onderweg zijn er verschillende parkings van waar men mooie vergezichten kan bewonderen.
De eerste parking op de route bevindt zich op een hoogte van 770 m. boven de zeespiegel. Stilaan klimt het en met de auto kan je tot 1.732 m. hoogte op de flank van de Dobratsch.
De top van de Dobratsch ligt op 2.167 m. Dat betekent dat we 435 hoogtemeters tevoet te klimmen hadden.
Na anderhalf uur bereikten we de top, de afdaling duurde een klein uurtje.
Garmin gaf aan dat de route die we (tevoet) op de berg afgelegd hebben in totaal 8,4 km. lang was.

Zicht op Villach

Zicht op Drielandenpunt waar

Oostenrijk, Slovenië en Italië aan elkaar grenzen.

We bezochten het Drielandenpunt enige dagen later.

Zelfportret

Effe energie opladen om aan de wandeling te beginnen.

Met de top op de achtergrond

LOOPKRIEBELS

Met de nieuwe MP3-speler bleek dan toch niets mis te zijn. Er kwamen allerlei rare leestekens op maar die bleken te zijn meegekomen met de bestanden van de Start To Run lessen. Eens ze daar veranderd werden en terug opgeladen, kwam er ook leesbare taal op mijn schermpje. Ik ben gisteren dan definitief gestart en wel vanaf les 10. Daar lijk ik me ongeveer te bevinden qua conditie. Als ik het volhou loop ik eind oktober 5 km. aan één stuk.

Zoals eerder gezegd liepen Sanne en Lotte op zaterdag de Kussnacht Bosloop. Lotte eindigde 38ste en Sanne 72ste van 82 deelnemers. Als we enkel de dames in het klassement bekijken, was Lotte 12de en Sanne 31ste op 39 dames.
Lotte liep een tijd van 00:25:16 en Sanne liep 00:32:27.
Vooral van Lotte dus een heel goede prestatie. Vorig jaar liep ze hier nog meer dan 26 minuten.

Michaël vertoefde zaterdag op en rond het Koning Boudewijnstadion waar hij als één van de 6 renners in Team3 van AC Lebbeke deelnam aan de Ekiden aflossingsmarathon. Ze hebben dat allemaal schitterend gedaan.
Team1 eindigde als 6de in het overall klassement maar was wel 2de in de eindstand voor teams die in het klassement van het Belgisch kampioenschap opgenomen worden. Aldus kwamen zij op het podium en ontvingen de zilveren medaille.
Team2 werd 28ste en Team 3 werd 51ste. Als je weet dat er bijna 500 ploegen deelnamen aan dit evenement dan mag je wel zeggen dat dit een mooie prestatie is.
Vandaar enkele foto's van het lopen vandaag. Er staat alweer een nieuw reeksje uit Oostenrijk klaar. Daarmee starten we morgen.

MAMMA MIA

Met dat sporten van mij lijkt het sneller dan verwacht nog goed te zullen komen. Gisteren had Michaël een dagje verlof en togen we naar de A12 in Antwerpen om enkele winkels aan te doen. Als laatste waren we bij Saturn en daar kocht ik een MP3-speler. Thuisgekomen de batterij opgeladen en de eerste reeks van Evy's Start To Run erop gezet. We vonden ook nog een deftige hoofdtelefoon ergens in een schuif (die oortjes lukt echt niet bij mij) en ik kon starten.

Nu bleek er wat te schelen met die MP3-speler want hij startte bij les 16 (d.w.z. begin week 6). Gelukkig scheelde er met mijn conditie minder dan wat ik dacht want ik kon de les helemaal vervolmaken en ik vond het nog leuk ook. Dus vanaf nu loop ik samen met Evy hopelijk 3 keer per week. Ik ga de volgende keer wel starten van ongeveer de 10de les. Dan moet het mij lukken ontspannen te lopen en geleidelijk op te bouwen.
Met die MP3-speler zelf lijkt me toch wat aan de hand, ik denk eraan hem nog te gaan ruilen.

Verder stond de film 'Mamma Mia' op ons verlanglijstje en gisteren hadden we eindelijk tijd om te gaan kijken. Enfin, Sanne en ik wilden gaan. Dus vroegen we zus Griet en nichtjes Leen en Nina mee om het wat gezelliger te maken. Over de film kan ik maar 1 ding zeggen: ga kijken! Het is een echte feel-good movie waarin de liedjes van Abba weer tot leven komen. We hebben tranen met tuiten gelachen.
Ik vond op YouTube een link naar het fragment waarin 'Chiquitita' gezongen wordt: http://nl.youtube.com/watch?v=ZlkmAGv5WSU

Hierbij de laatste foto's van de reptielenreeks. En ja, ook de laatste foto werd in de reptielenzoo genomen...

REPTILIENZOO HAPP (3)

Er wordt hier tegenwoordig gesport dat het een lieve lust is... door mijn huisgenoten wel te verstaan, (nog) niet door mij.

Dinsdag hadden Lotte en Michaël training op en rond de piste van AC Lebbeke.
Gisteren had Sanne krachtbaltraining en hebben Lotte en Michaël hier in de buurt een toerke gelopen.
Vandaag weer pistetraining en Sanne is ook meegeweest.
Morgen heeft Sanne sportdag (tennis, fitness en golf).
Zaterdag loopt Michaël 10 km. als zijn aandeel in één van de Lebbeekse teams die deelneemt aan de Brusselse Ekiden marathon.
Ook zaterdag zullen Sanne en Lotte in het Buggenhoutse bos 5 km. lopen tijdens de Kussnacht bosloop.

En ik? Ik heb weer eens het goede voornemen wat aan mijn conditie te gaan doen. Wanneer ik dat voornemen ga omzetten in daden? Geen idee... je leest het hier wel... eens... ooit... haha

Allee, en nu weer terug naar de Reptielenzoo.

REPTILIENZOO HAPP (2)

Vervolg van de reptielenreeks...
(En ik zie dat het toevallig allemaal foto's van Sanne zijn vandaag)

REPTILIENZOO HAPP

Eén van de uitstappen in Oostenrijk ging naar Reptilienzoo HAPP in Klagenfurt. De gevaarlijkste reptielen zaten er gelukkig achter glas.

Bij het klaarmaken van de reeks voor de blog merkte ik dat er heel wat foto's genomen door Sanne door mijn 'selectie' raakten. Vandaar een 'S' in de linkerbenedenhoek van de foto's die Sanne nam met de Coolpix.

ERE WIE ERE TOEKOMT

Ik had er niet bij stilgestaan maar de reactie van Caro op de post van gisteren leerde mij dat ik niet duidelijk genoeg geweest ben.
De foto's van Lotte in Brasschaat werden niet door mij genomen maar door Michaël.
Dat heb je als een fotoblog ook een beetje familieblog is en als je huisgenoten ook graag het fototoestel bedienen. Het zal trouwens ook te merken zijn in de volgende reeks foto's van Oostenrijk.

Alle andere Brasschaat-foto's zijn te zien op de website van AC Lebbeke.

BEKER VAN VLAANDEREN

De pupillen en miniemen meisjes van AC Lebbeke behaalden gisteren een 8ste plaats (van 12 deelnemende ploegen) in de finale van de Beker van Vlaanderen. (Eén gezamelijke uitslag voor pupillen én miniemen samen).

Dat wil dus zeggen dat deze meisjes tot de top-8 van Vlaanderen behoren en dat is toch wel een mooie prestatie.

Er waren ook jongensploegen aan de slag in Brasschaat. Alles tesamen waren er 500 jonge sporters die gezamelijk 1.555 prestaties hebben neergezet. Dus elke sporter nam gemiddeld deel aan 3 disciplines.

Lotte liep haar gebruikelijke 1.000 m. in een mindere tijd maar Astrid Verhoeven won hier met glans de punten voor Lebbeke.
Lotte liep ook nog de 150 m. en de 4x80 m., twee disciplines waarop ze niet echt traint.

TSCHEPPASCHLUCHT (slot)

Hierbij de laatste foto's in dit reeksje. Daarna gaan we nog even door met andere Oostenrijk-foto's, de voorraad is nog groot.

Morgen vertoeven Michaël en Lotte de ganse dag in Brasschaat. De miniemen en pupillen van AC Lebbeke plaatsten zich voor de finale van de Beker Van Vlaanderen en die gaat dus morgen door. De bus vertrekt om 7u30. Lotte loopt de 1.000 m. en de 4x80 m.
Daarmee komt stilaan een einde aan het zomerseizoen. Maar geen nood, de data van de diverse veldlopen staan al aangeduid op de kalender...

Voor Sanne begint binnen 2 weken de krachtbalcompetitie. Dankzij hun kampioenstitel vorig seizoen zullen ze nu in 3de Nationale spelen. Op 2 na alle verplaatsingen gaan door op zaterdag- of zondagvoormiddag rond 10 uur. Wetende dat die verplaatsingen zich afspelen in West-Vlaanderen (Varsenare, Loppem, Moerdamme, Ingelmunster, Ichtegem,...) betekent dat vroeg opstaan!

TSCHEPPASCHLUCHT 2

Vervolg...

TSCHEPPASCHLUCHT 1

De Tscheppaschlucht is gelegen ten zuiden van Ferlach, nog net in Oostenrijk maar kortbij de Sloveense grens. Het is een kloof met watervallen in een bosrijk gebied. Via paadjes en houten trapjes kan je verscheidene wandelingen maken. Het zijn geen rondwandelingen, aan het eind moet je met de bus terug naar de startplaats.

Website Tscheppaschlucht (met link naar virtuele rondgang)

NOG MEER APEN

AFFENBERG

Van de Adler-arena naar de Apenberg. We worden door de gids meegenomen voor een wandeling tussen de apen.

HAAST VERGETEN

De schooltrein is ook hier weer vertrokken natuurlijk. 't Was min of meer een dag als alle andere, geen grote emoties, die tijd is voorbij.

Lotte vond haast alle meisjes uit de klas van vorig jaar terug in 2AD. En de jongens "zijn van hetzelfde slag als die van vorig jaar". Vandaar dat ik de klas al omgedoopt heb naar 2 ADHD! Aan ambiance zal er geen gebrek zijn. Alvast de leerkrachten Frans en Nederlands zijn dezelfde van vorig jaar wat ik een groot pluspunt vind.

Sanne is begonnen aan haar laatste jaar humaniora met dezelfde klasgenoten als vorig jaar. Wel een aantal nieuwe leerkrachten maar in sommige gevallen kunnen die niet slechter uitvallen dan wat ze vorig jaar had (vindt ze zelf) dus ze leeft op hoop.

Nog een kanttekening bij de nieuwsberichten over het halen van het theoretisch rijbewijs op school: bij Sanne zullen de verkeerslessen en het examen doorgaan BUITEN de schooluren (woensdag of zaterdag) en of het al dan niet gratis zal zijn wist men nog niet te vertellen. Een deftige cursus theorie over het verkeer zou voor mij zowiezo in het lessenpakket van de laatstejaars moeten zitten. Nu zullen er velen zijn die er niet aan deelnemen vanwege de kosten of vanwege het feit dat het buiten de schooluren plaats heeft. Zij zullen misschien wel slagen in hun examen maar of ze alle verkeersregels goed zullen beheersen, betwijfel ik.

ADLER ARENA

We blijven nog even in Oostenrijk. In de Adler-Arena in Burg Landskron konden we de roofvogels van dichtbij bewonderen.